* ( « كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا » ) * در جواب فرموده * ( « قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً » ) * آنگاه در آيهء 136 آمده * ( « قُولُوا آمَنَّا بِالله وَما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ وَإِسْماعِيلَ وَإِسْحاقَ . . . » ) * آنوقت پس از آيهء ديگر فرموده * ( « صِبْغَةَ الله » ) * يعنى : ايمان به اين پيغمبر و پيامبران ديگر رنگ خدائى و دين خداست و رنگ خدائى بهترين رنگهاست و ما به او عابديم . منظور از صبغه ايمان و دين است . عيّاشى از امام صادق عليه السّلام نقل كرده فرمود : الصّبغة الاسلام . در مجمع نيز آن را نقل كرده است . صِبْغ * ( « وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلآكِلِينَ » ) * مؤمنون : 20 . صبغ بمعنى خورش است . علت تسميه آنست كه نان در خورش مثل سركه و روغن فرو رفته رنگين مىشود ( اقرب ) معنى آيه در « دهن » گذشت . [ غسل تعميد ] در اقراب الموارد در « عمد » ذيل كلمهء معموديّه مينويسد : معموديّه اولين اسرار دين مسيحى و درب نصرانيت است . و آن تغسيل طفل و غير طفل است . با آب ، بنام اب ، ابن ، روح القدس . ( مراد از اب خدا و از ابن عيسى است ) . در مجمع فرموده : بعضى از نصارى مولود خويش را در آبيكه به آن معموديّه گويند فرو مىبردند و آن را تطهير مولود قرار ميدادند . بقولى يهود و نصارى فرزندان خويش را رنگ يهوديت و نصرانيّت ميزدند يعنى دين خويش را به آنها تلقين ميكردند . راجع به اين قول است كه عمر بن الخطاب از بنى تغلب پيمان گرفت كه فرزندان خويش را رنگ نصرانيّت نزنند . بلكه آنها را بگذارند بزرگ شوند سپس هر دين را كه خواستند بپذيرند . هاكس آمريكائى در قاموس كتاب مقدس مادهء « تعميد » دربارهء اين غسل مفصل بحث كرده است . غرض آنكه بعضى گفته‌اند : مراد از صبغة اللَّه در آيهء شريفه ، ردّ تعميد است يعنى رنگ و صبغهء خدائى بهتر است نه صبغهء تعميد .